Pracownia fizyko chemiczna to podstawa każdej szkoły, ponieważ można w niej przeprowadzać doświadczenia z dziedziny tego przedmiotu.
Jedyną dekoracją są ciemnozielone zasłony w oknach oraz kilka doniczek z zielenią na parapetach okien. Funkcjonalna jedność tak zorganizowanego wnętrza wypowiada się jednością zewnętrznego wyglądu pracowni. W polskich szkołach podstawowych najczęściej spotyka się pracownie uniwersalne fizyko-chemiczne przystosowane do prowadzenia doświadczeń w zespołach. Są również pracownie starszej daty przystosowane do prowadzenia lekcji na podstawie doświadczeń fizycznych i chemicznych demonstrowanych przez nauczyciela. W pierwszym przypadku wnętrze pracowni wypełniają stoliki, po jednym dla grupy 4 uczniów. Pod ścianami ustawiono oszklone szafy na komplety przyrządów do użytku zespołów. Nauczyciel jest organizatorem samodzielnej pracy uczniów. Ilustracją tego systemu nauczania fizyki jest rys. 39 a. Nie ma tu motywu centralnego, gdyż każdy stolik skupiający zespół czteroosobowy stanowi całość samą dla siebie. W estetyczną całość wiąże je wspólnie zagadnienie rozwiązywane w zespołach